به کویت با دل شاد آمدم با چشم تر رفتم

به دل امید درمان داشتم، درمانده تر رفتم

نیامد دامن وصلت به دستم هر چه کوشیدم

ز کویت عاقبت با دامنی خونین جگر رفتم

تو رشک آفتابی کی به دست «سایه» می آیی

دریغا آخر از کوی تو با غم همسفر رفتم